JIENS BOYS ZOLDER – FC NAALDERT
1 - 9
Wat is er nu beter om de kater van een verliesmatch door te spoelen? Dan
laat je de kalendercommissie toch gewoon de week nadien een derby op het
programma zetten. Al was het al van voor de aftrap duidelijk dat er geen sprake
kon zijn van een derby om zich te kronen tot ploeg van ‘het dorp’. De
thuisploeg zat met selectieproblemen( eentje van ons moest overlopen) en er
waren ook nog eens praktische problemen. Er was onvoldoende lucht aanwezig en
het was zoeken naar een geschikte wedstrijdbal. Naaldert trok er zich niet te
veel van aan en parkeerde de bal op de helft van de thuisploeg. Het niet al te
beste veld( en dat is nog zacht uitgedrukt) leek het leer oncontroleerbaar te
maken en daar had Naaldert duidelijk moeite mee. De thuisploeg kon in eerste
instantie alle aanvallen opvangen en sporadisch een prikje uitdelen. Het
éénrichtingsvoetbal leverde pas na een goede twintig minuten resultaat op. En
dan ging het vlug. Nikola en Emile verdeelde de assist en de doelpunten en met
een comfortabele voorsprong gingen we de rust in. Na de pauze gingen de
bezoekers op hun elan voort en een monsterscore hing in de lucht, totdat de nonchalance
de bovenhand kreeg. Zowaar de overloper van dienst, Norbert, mocht de eerredder
op het scorebord zetten. Alle doelpunten werden dus door de jongens van
Naaldert gemaakt, dat mag dan een troost zijn. Van de afwezigheid van onze
vissertjes heeft Nikola optimaal geprofiteerd. Hij heeft zijn doelpuntensaldo
serieus aangedikt en plaatst zo een statement. Hij wil duidelijk die gouden
stier. Ook nog een woordje van troost voor Bram, die duidelijk last had van de
aanwezigheid van zijn supporters. Een metershoge doelrijpe kans, metershoog
overtrappen. Het is er nog niet veel gelukt. Gelukkig voor hem vallen de
beelden van deze misser onder de GDPR-wetgeving en besparen we hem de
publicatie ervan.
OPSTELLING NAALDERT: ANDY BUEKERS, CHRISTOPHE PENASSE, EMILE
VANPOL, NIKOLA VASIC, MICHAEL VASIC, BRAM VANGENEUGDEN, STEVEN
HOUBEN, CHRISTOPH LUCAS, LENNERT GEYBELS, SENNE GORIS, PAUL LETEN EN NORBERT
VELTJEN
WEDSTRIJDDUUR: 2 x 35’
SCHEIDSRECHTER: Plaatselijke scheidsrechter
GELE KAARTEN: geen
RODE KAARTEN: geen
TOESCHOUWERS: 5
DOELPUNTEN : 26’ en 28’ Nikola Vasic 0 – 1 en 0 – 2, 31’ Emile
Vanpol 0 – 3, 34’ en 41’ Nikola Vasic 0 – 4 en 0 - 5, 46’ Paul Leten 0 – 6, 53’
Christoph Lucas 0 – 7, 58’ Norbert Veltjen 1 – 7, 64’ Nikola Vasic 1 – 8 en 68’
Emile Vanpol 1 - 9.
Vandaag trokken we bijna half Limburg over voor clash
tussen de fruitbomen tegen Weier. Naaldert toonde na aanvang dat het niet voor
niets kilometers had gevreten en trok onmiddellijk het hardst aan het touw. Het
balbezit peilde onmiddellijk in ons voordeel en we combineerde vlot tussen hun
linies. De eerste prikjes lieten niet lang op zich wachten en het doel van de
tegenstrever werd al vroeg gebombardeerd (nu, soms wel in een rugbyjasje).
Weier leek overdonderd maar Naaldert verzaakte telkens het laatste puzzelstukje
op de juiste plaats te leggen. We verdienden zeker dat doelpuntje maar op het
half uur was het toch wel even naar adem happen toen ons doelhout werd gekust
door het leder. Op basis van de eerste helft hadden we zeker de voorsprong verdiend maar toch zou de brilscore op het bord blijven staan en was het kijken
of Naaldert in het 2de deel de ban kon breken. Toch was het vlak na
rust de tegenstander die het eerste wapenfeit leverde. Wederom werd ons kader
getest maar nadien waren we rap weer bij positieven. We kwamen in het 2de
deel van de partij iets onnauwkeuriger voor de dag maar we waren nog altijd het
dreigendste elftal. Er werden bij momenten grote mogelijkheden bijeen gespeeld maar ook
bij de thuisploeg werd het kader een paar keer op de proef gesteld. Ook onze
laatste passes en doelpogingen misten geregeld enkele centimeters ma ook bij de ervaren
plekker moet het juist zijn è. Naaldert had al serieus wat energie verbrand en uiteindelijk eisten de
inspanningen toch hun tol en zou het doelpunt aan de overkant vallen. Naaldert
trachtte nadien nog van antwoord te dienen maar ook de goalie aan de overkant
had ook nog wat parades in zijn arsenaal zitten. Uiteindelijk kregen we ondanks
onze dikke partij het deksel op onze neus en was dit zeer zeker een bittere pil
slikken. Voetbal is niet altijd rechtvaardig maar we hebben vandaag zeker mooie
dingen laten zien. Volgende keer beter?
Dat niet iedere
zondag hetzelfde is, werd vandaag nog maar eens bewezen. Ons scoutingsapparaat
had ons al verwittigd. Onze tegenstander voor het weekend zou met een geheel
nieuwe selectie aantreden. In de eerste helft waren beide teams aan elkaar
gewaagd. Het spelbeeld golfde dan ook op en neer en er waren mogelijkheden aan
beide doelen. De meer uitgesproken doelrijpe kansen waren voor de thuisploeg.
Scoren lukte echter niet en een brilscore was het logische gevolg. Na de koffie
startte de thuisploeg ietwat nonchalant. Dat was zelfs de objectieve
wedstrijdleiding niet ontgaan en hij liet zich zelfs de volgende opmerking
ontvallen: ‘ Da gaat nie goe komen, ze zijn aan t brollen vanachter’. Bij
slordig balverlies doken er zowaar drie spelers van de tegenpartij op in het
halve maantje van de grote backlijn bij Naaldert en ze mochten tossen voor wie
het leer mocht aannemen. Eentje werkte beheerst af met een lage schuiver in de
rechterbenedenhoek (het kan ook links zijn, maar dat hangt af van welke kant je
het bekijkt). Na de doelpuntenweelde van afgelopen week stonden de jongens bij
de thuisploeg meteen terug met de voetjes op de grond. Ze stoken meteen een
tandje bij en een versnelling hoger. Er waren verschillende mogelijkheden, maar
het doelkader en een sublieme bezoekende doelman stonden de gelijkmaker in de
weg. Zoals zo vaak valt het doelpunt dan aan de andere kant. Bij een hoekschop
kon men bij de thuisploeg het leer niet direct weg krijgen en in de scrimmage
werd het leer van de lijn gekeerd met de hand. De strafschop werd succesvol
omgezet. Naaldert ging nog op zoek naar de aansluitingstreffer, maar ging
hierin te overhaast te werk. En als het soms te snel ging voor de tegenstander,
durfde er wel eentje aan de noodrem trekken. Een drieste tackle viel Glenn te
beurt. Bij de bezoekers greep men als team in en de boeman werd van het terrein
gehaald en gewisseld. Het vat bij Naaldert liep langzaam leeg en de tweede
verliesmatch van het seizoen werd een feit. Lag het aan de bal, het plein, de
laagstaande zon, …Gelukkig lag het niet aan de spelers.